Als kind greep Joyce Willemse elke kans aan om zelfverzonnen verhalen te dansen. Daarna waren er magische schrijfletters als schimmige brug naar het onderbewuste van de ander. Of je had met je handen in klei zitten. Tekenen. Etsen. Schilderen. Beeldhouwen. De combinatie van dans, poëzie en kunst ademt wie Joyce is. In de Performance Art ‘Vleugellam’ brabbelt ze als vleugellam wezen woorden met krijt. Een poort naar jezelf. Of naar je dromen. Om het aardse bestaan even in verwarring te brengen. Of gewoon woorden. Om simpelweg te laten zijn. Totdat de regen ze wegspoelt.

Joyce Willemse – Vleugellam
24 mei Bevrijdingsplein vanaf 19 uur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.